Zes opdrachten. Zes plattegronden. Geen retouche.
Onderstaande tekeningen zijn geen mockups — het zijn schermafdrukken van echte generaties, met de prompt die ernaar toe leidde er direct boven. Van een smalle Amsterdamse bovenwoning tot een kantoortuin met stramien: dit is wat de tekentafel aflevert voordat iemand er met de muis aan zit.
Een doorzonwoning met een uitbouw die niet de hele breedte pakt.
De klassieke jaren-'30 rijtjeswoning: smal front, volle diepte, en een uitbouw aan de tuinzijde die — zoals bij vrijwel elke rij in Nederland — niet de volledige breedte beslaat, omdat er een zijpad naar de tuin moet blijven. Dat is precies waar generieke plattegrond- generators struikelen: ze trekken de uitbouw standaard over de hele achtergevel. Hier stond het zijpad expliciet in de prompt, en het model liet de uitbouw netjes doorlopen vanaf de scheidingswand van de keuken, met de woonkamer in doorzon naar de eethoek erachter.
Smal en diep, met de trapopgang als ruggengraat.
Een bovenwoning op een grachtenkavel is het tegenovergestelde probleem van een rijtjeswoning: acht meter breed, zeventien meter diep. Zonder sturing plakt een generator de kamers en bloc achter elkaar, met een badkamer zonder daglicht in het midden. Hier is expliciet om een trapopgang met overloop gevraagd die als gang over de volle diepte loopt — de kamers hangen er als losse cellen aan, elk met een eigen buitengevel. De dakkapel boven de trap is als gestippelde daklijn ingetekend, niet als vloerwand: die hoort in het dakvlak, niet op dit bouwlaagniveau.
Een open vloerveld dat om een bestaand stramien heen moest.
Bedrijfsruimtes zijn de enige categorie waarbij het model een constructieve context krijgt opgelegd in plaats van zelf te verzinnen: het stramien van 3,60 meter en de kolomposities stonden al vast vanuit het casco. De eerste generatie zette een vergaderunit half over een kolom — geometrisch geldig, bouwkundig niet. Dat is met één correctie rechtgezet door de kolomlijn als harde grens aan te merken; de tweede generatie schoof de unit een stramienmaat op. Zichtbaar in deze tekening is dat resultaat: kolommen buiten elke ruimte, pantry en toiletgroep aan de kopse kant, de rest blijft vrij indeelbaar kantoortuin.
De draaicirkel als bewijslast, niet als suggestie.
Bij begeleid-wonenprojecten wordt de rolstoeltoegankelijkheid net zo streng gecontroleerd als de oppervlakte zelf. Zodra "rolstoeltoegankelijk" en "1500 mm" in de prompt staan, genereert het model niet alleen drempelloze doorgangen en een inloopdouche zonder opstap, maar tekent het de vrije draaicirkel als controle-geometrie direct in het plan — hier in de hal, waar de looproutes samenkomen. Die cirkel is gewoon AI-gegenereerde geometrie, in dezelfde cyaan als de rest: het is geen decoratie, het is een Bouwbesluit-toets die is doorgekomen.
De vluchtroute als lijn die om het meubilair heen buigt.
In een horecazaak ligt de bar altijd in de weg van de kortste route naar buiten — dat is precies waarom de vluchtroute niet als rechte lijn maar als geknikt tracé is ingetekend: van de keuken, langs de kopse kant van de bar, naar de voordeur aan de straat. Opslag en toiletgroep zitten samen aan de achterzijde, met een eigen deur op de gang zodat gasten niet door de keuken hoeven. Deze indeling kwam in één keer goed: de bar als vaste vrije-doorgang- grens was voldoende aanwijzing om de route er automatisch omheen te laten lopen.
Slopen wat mag, laten staan wat draagt.
Een herindeling van een jaren-'70 plattegrond, met de bestaande wanden als uitgangspunt in plaats van een lege kavel. De oorspronkelijke scheiding tussen woonkamer en keuken stond op de tekening als niet-dragend aangemerkt en kon weg voor een open woonkeuken — maar het model wist dat in eerste instantie niet en stelde voor om ook de wand ernaast te slopen, die wél constructief is. Pas na een handmatige aanwijzing "deze wand is dragend, laten staan" schoof het de nieuwe badkamer een stramien op naar de kopse kant. Oranje gestreept is wat verdwijnt, zwart doorgetrokken is wat er definitief bij komt of blijft staan.
Eerlijk over wat er wél en niet uit één generatie kwam.
Vier van de zes voorbeelden hierboven — de rijtjeswoning, de bovenwoning, het zorgappartement en de koffiebar — zijn precies wat er uit één generatie rolde, ongewijzigd overgenomen op deze pagina. De prompt die je erboven ziet, is letterlijk wat is ingevoerd; de tekening eronder is het eerste en enige resultaat.
Kantoortuin Rotterdam (03) en de verbouwing (06) zijn dat niet. Bij de kantoortuin zette de eerste generatie een vergaderunit half over een kolom van het bestaande stramien — dat is met één correctie op de kolomlijn rechtgezet, waarna de tweede generatie de unit een volledige stramienmaat opschoof. Bij de verbouwing wist het model in eerste instantie niet welke van de twee bestaande wanden dragend was, en stelde voor om ze allebei te slopen; pas na de aanwijzing dat de eerste wand moest blijven staan, kwam de indeling die hierboven staat eruit. In beide gevallen was dat één bijsturing, geen reeks handmatige correcties — maar we noemen het liever expliciet dan dat we het wegpoetsen.
Beschrijf jouw plattegrond — bekijk hoe hij zich tekent.
Geen van deze zes voorbeelden staat vast: elke prompt hierboven kun je letterlijk zo overtypen en zelf zien draaien. Vijf plannen gratis, geen creditcard nodig.